13 november: de dag van de vriendelijkheid

 

De oorsprong van de ‘Internationale dag van de vriendelijkheid’, ligt in een ogenschijnlijk onbelangrijk voorval in Tokio in de jaren 60 van de vorige eeuw.

De professor zag in dit voorval een duidelijk voorbeeld van de sociale evolutie die aan de gang was, die van de snelle naoorlogse ontwikkeling waarin de verwarde jeugd haar energie niet wil verspillen aan traditionele idealen.

Hij besloot toen om zijn eigen positie te benutten om deze energie te kanaliseren in een nieuwe fase van sociale opbouw en riep zijn studenten op om de moed te hebben om vriendelijk te zijn, om kleine daden van vriendelijkheid te verrichten die dan kunnen leiden tot een golf van vriendelijkheid die in de toekomst de hele Japanse maatschappij kan kenmerken.

Dit zou later in Japan leiden tot de Japan Small Kindness Movement, waarvan het motto ongewijzigd is gebleven: “laten we zo vriendelijk mogelijk zijn, zodat dit een voorbeeld en de ruggengraat van de Japanse samenleving wordt”.

Daarna ontstonden gelijkaardige organisaties in verschillende landen over de hele wereld, die zich in 1997 verenigden in de World Kindness Movement. Na 20 jaar zijn er nu veertig aangesloten landen, verdeeld over alle continenten . Italië maar ook Nederland horen daarbij.

De Dag van de vriendelijkheid nodigt je uit om de goede gewoonte aan te nemen kleine attenties te doen. Het gaat om kleine gebaren die we allemaal kennen, maar waaraan we soms eens moeten worden herinnerd.

Elke dag krijgt ieder van ons van ‘s morgens tot ‘s avonds volop gelegenheid. Enkele voorbeelden:

  1. De mensen eerst laten buitengaan of uitstappen voor je zelf binnengaat of instapt – of het nu gaat om de lift, bus of tram, de ingang van je werk of een winkel, de regel verandert nooit: eerst gaat wie binnen is buiten en dan gaat wie buiten is binnen. Natuurlijk is enige flexibiliteit vereist: als de persoon die binnen wil in moeilijkheden verkeert, omdat het bijvoorbeeld stortregent, of als iemand hoogbejaard is, dan wordt de uitzondering op de regel niet meer dan gepaste hoffelijkheid.
  2. Stipt zijn – bij een afspraak de ander niet laten wachten, is een teken van respect en betrouwbaarheid. Te laat komen houdt voor iedereen ongemakken in. Dus als je denkt dat je meer dan 10-15 minuten te laat zal zijn, dan vind je best een manier om de persoon in kwestie te waarschuwen.
  3. Als je een reden hebt om iemand een compliment te geven, doe het dan – het gebeurt vaker dan je denkt: we stellen op prijs dat iemand goed werk heeft geleverd, iemand draagt een mooie nieuwe trui, iemand doet iets leuks, maar toch geven we de collega of kennis in kwestie geen compliment. Het is een onnodige vorm van gêne: een gepast compliment dat op zijn plaats is, is een geschenk dat bijna altijd in goede aarde valt.
  4. En wat geschenken betreft, voor wie nu al op zoek gaat naar kerstcadeaus, denk eraan dat een lief geschenk een geschenk is dat uitdrukt dat er tijd en denkwerk aan besteed werd; dat niet overdreven is, om te vermijden dat mensen gegeneerd zijn; dat persoonlijk is, naar de smaak van de bestemmeling en in overeenstemming met de band die we met hem/haar hebben; en dat ten slotte mooi gepresenteerd is, want het plezier begint immers al op het moment van het uitwisselen.