Meer weten over vallende sterren?

Een van de geneugten op warme midzomeravonden is met je neus in de lucht de hemel afspeuren naar een vallende ster die je wensen in vervulling zal doen gaan.

Iedereen is toch gefascineerd door die vluchtige lichtstrepen die door de nachtlucht schieten en telkens meteen verschillende vragen oproepen: wat zijn vallende sterren precies? Waar komen ze vandaan? Waar gaan ze naartoe? Hoeveel kan je er gemiddeld zien bij een heldere hemel? Waarom vallen ze altijd rond dezelfde tijd van het jaar?

Hier volgen alvast enkele antwoorden:

Vallende sterren zijn eigenlijk geen sterren

Nee, eigenlijk vallen sterren helemaal niet – en gelukkig maar! De lichtsporen of meteoren zijn eigenlijk kleine rotsachtige fragmenten die razendsnel opbranden bij contact met de aardatmosfeer. Deze fragmenten, meteorieten, zijn meestal heel kleine resten van hemellichamen zoals kometen en asteroïden.

Ze komen van buiten onze atmosfeer en bereiken het aardoppervlak zelden

De rotsachtige fragmenten komen van buiten onze atmosfeer: wanneer ze aan hoge snelheid in onze dampkring komen, vatten ze vuur door de wrijvingskrachten die zich ontwikkelt en zo branden ze volledig op. In de zeldzame gevallen dat de meteoroïden groot genoeg zijn, kan een restant het aardoppervlak bereiken. In dat geval hebben we het over meteorieten.

We kunnen er wel 100 zien op een uur tijd

Tijdens periodes waarin de kans groot is om meteoren te spotten, kan je op een maanloze nacht verschillende tientallen meteoren zien per uur. In dat geval hebben we het over een meteorenregen of meteorenzwerm. Een beroemde meteorenregen is die van november 1966. De hemel boven de Verenigde Staten lichtte toen op met meer dan 40 meteoren per seconde.

Je ziet ze altijd in dezelfde periodes, namelijk wanneer de aarde in zones met veel ruimtepuin komt

Tijdens haar reis rond de zon gaat de aarde elk jaar door bepaalde zones in de ruimte waar zich een grote hoeveelheid puin van hemellichamen bevindt, zoals van kometen, die continu rotsachtig materiaal verliezen tijdens hun traject.

Telkens wanneer de aarde door zo’twerezone komt, is de kans groter dat we vallende sterren kunnen zien. De meteorenzwerm krijgt de naam van het sterrenbeeld waarvan hij waarschijnlijk afkomstig is.

De meest bekende voor ons is zonder twijfel de Perseïden-meteorenzwerm, waar we allemaal naar speuren tijdens de ‘nacht van de vallende sterren’ (meestal de nacht van 12 op 13 augustus). In feite zijn er heel het jaar door felle meteorenzwermen die wij kunnen zien vanop onze planeet: de Quadrantiden (ook gekend als de Boötiden) begin januari, de Lyriden in april, de Orioniden in oktober en de Leoniden in november, om de bekendste op te sommen.

Bron: European Space Agency